Model wynajmujesz, kontekst masz na własność

„Dawid, który model AI jest teraz najlepszy?” To pytanie słyszę od właścicieli firm bardzo często i wcale się nie dziwię, bo zanim zespół nauczy się jednego narzędzia, wychodzi następne. Moja odpowiedź zwykle trochę rozczarowuje: to ma coraz mniejsze znaczenie. Dużo więcej zależy od tego, co zostaje w Twojej firmie, kiedy model się zmienia.

Pytanie o najlepszy model ma coraz mniejsze znaczenie

Wpisz to pytanie w wyszukiwarkę, a na górze zobaczysz rankingi modeli. Ja klientom odpowiadam inaczej, bo w firmach, które mają już kupione konta, kłopot rzadko leży w samym narzędziu. Narzędziu brakuje wiedzy o firmie.

Model, nawet najmocniejszy, wie mnóstwo o świecie i bardzo mało o Twojej firmie. Wszystko, co o niej wie, musi dostać od Ciebie.

Dlatego mówię klientom wprost: kontekst jest ważniejszy niż model. Na modele nie mamy wpływu, cały czas się zmieniają i co chwilę wychodzi nowa, mocniejsza wersja. To, co zostaje u nas, to wiedza zapisana w plikach.

Kontekstem nazywam wszystko, co agent AI musi wiedzieć, żeby pracować jak ktoś z Twojego zespołu: cennik, zasady, wyjątki, sposób pisania do klientów. Jeśli słowo „agent” jest dla Ciebie nowe, zajrzyj najpierw do wpisu o tym, czym agent różni się od chatbota.

Słaby agent to zwykle słabe źródło

Przykład z wdrożenia, które robiliśmy w Two Colours: firma szkoleniowa online. Dużo powtarzalnych zgłoszeń od klientów, więc mieli już agenta, który pisał szkice odpowiedzi do klientów. Problem w tym, że tylko 13 % tych szkiców nadawało się do wysłania bez większych zmian.

Pierwszy odruch w takiej sytuacji jest prawie zawsze ten sam: weźmy mocniejszy model albo napiszmy lepszy prompt. Kiedy zajrzeliśmy do źródła, z którego agent brał wiedzę, wyszło coś innego. Na to samo pytanie zespół odpowiadał na różne sposoby, a agent to wszystko powielał.

W metodzie wdrożeń Two Colours zapisaliśmy to jednym zdaniem: żaden model nie odpowie spójnie, dopóki źródło nie jest spójne.

Zaczęliśmy więc od źródła. Uporządkowaliśmy bazę procedur, z której agent bierze odpowiedzi, i dopiero na niej postawiliśmy nowego agenta. Potem zrobiliśmy ślepy test na zamkniętych zgłoszeniach: agent dostawał sprawę, którą zespół już kiedyś obsłużył, ale bez wysłanej wtedy odpowiedzi, i pisał własny szkic. Szkice oceniał zespół klienta, bo oceniać powinien ten, kto swoich klientów zna najlepiej.

• 13 % szkiców

  starego agenta nadawało się do wysłania bez większych zmian. Policzyliśmy to z historii zgłoszeń, zanim cokolwiek zmieniliśmy.

• 15 z 20 szkiców

  nowego agenta zespół klienta ocenił jako gotowe do wysyłki po drobnej redakcji. Ślepy test na 20 zamkniętych zgłoszeniach.

To dwie różne miary. Pierwsza pochodzi z historii zgłoszeń, druga z oceny zespołu na dwudziestu sprawach, dlatego nie przeliczam jednej na drugą.

W części przypadków szkic agenta był lepszy od odpowiedzi, którą zespół kiedyś wysłał. A najlepsze było to, że zespół sam poprosił o wyłączenie starego agenta.

Moja zasada jest prosta: słaby agent to zwykle słabe źródło. Zanim zmienię model albo prompty, sprawdzam, co agent dostał na wejściu.

Ty możesz zrobić to samo jeszcze w tym tygodniu. Weź kilka odpowiedzi, które Cię ostatnio rozczarowały, i przy każdej sprawdź jedno: czy w materiałach, które agent dostał, była poprawna odpowiedź.

Kontekst jest aktywem, które zostaje po zmianie modelu

Zwróć uwagę, co z tamtej pracy zostało w firmie: baza procedur. Jak za rok wyjdzie lepszy model, dostanie ją na start.

I właśnie tak patrzę na kontekst: jak na aktywo. Każde spotkanie, każda oferta, każdy arkusz, nad którym pracujecie, każdy pomysł nagrany w samochodzie może być kolejną sztabką złota, którą firma do niego dokłada. A wartość bierze się stąd, że z tej wiedzy korzysta każdy, kto ma do niej dostęp: Ty, Twój zespół i Wasi agenci.

Właścicielom tłumaczę to na przykładzie handlowca. Jeśli płacisz handlowcowi, to jego rozmowy z klientami i argumenty, którymi sprzedaje Twój produkt, należą do firmy. Pod warunkiem, że są gdzieś zapisane. Dopóki siedzą w jego głowie, tak naprawdę Twoje nie są.

Z modelem jest odwrotnie. Model wynajmujesz w abonamencie, kontekst masz na własność. Kiedy przestajesz płacić, model znika, a kontekst zostaje i z każdym miesiącem jest go więcej.

Dostawców zresztą można zmieniać: raz ChatGPT, potem Claude, potem coś jeszcze innego. Sam tak pracuję. Do jednych zadań biorę jedno narzędzie, do innych drugie, wybieram pod zadanie i nie robię z tego rankingu. Fundament cały czas jest ten sam.

Jest taki tekst z „Iniemamocnych”: jeżeli wszyscy są super, to nikt nie jest super. Obstawiam, że z modelami będzie podobnie i za kilka lat bardzo mocny model będzie miała każda firma. Wtedy model przestanie kogokolwiek wyróżniać. Wyróżni to, co mu dasz do pracy: Twoje procedury i to, co ustalasz z klientami.

Baza wiedzy firmy ma działać jak biblioteka

Tylko że nie każda kupka plików to złoto. Możesz mieć tysiąc plików w różnych folderach i aplikacjach. Jeżeli nie są poukładane, agent zapyta: „Który cennik jest aktualny? Bo widzę V1, V2 final i V3”. Albo, co gorsze, nie zapyta, tylko zacznie halucynować, czyli zmyślać. My sami się w takich plikach gubimy, a co dopiero agent. Podobny bałagan widzieliśmy w tamtej firmie szkoleniowej.

Dlatego bazę wiedzy porównuję do biblioteki. W bibliotece każda książka ma swoje miejsce i jest opisana, a bibliotekarz wie, w którym dziale i na którym regale czego szukać. Kiedy tak poukładasz kontekst, agent dochodzi po nitce do kłębka do tego, czego potrzebuje: od klienta do projektu, od projektu do ostatniego spotkania, a stamtąd do wyceny.

Stos plików

• Nie: Cennik V1, V2 final i V3 obok siebie
• Nie: Pliki rozsiane po folderach i aplikacjach
• Nie: Agent dopytuje o podstawy albo zmyśla
• Nie: Ludzie też się w tym gubią

Biblioteka

• Tak: Wiadomo, który cennik jest aktualny
• Tak: Każda rzecz ma swoje miejsce i opis
• Tak: Agent dochodzi po nitce do kłębka
• Tak: Ty też szybko znajdujesz to, czego szukasz

Archiwum może być przy tym naprawdę duże, bo agent zajrzy tam tylko wtedy, kiedy będzie potrzebował. Natomiast wrzucenie mu wszystkiego naraz nie pomaga. Do tego samego wniosku doszli badacze z firmy Chroma: w badaniu z 2025 roku sprawdzili 18 modeli i wyszło, że im dłuższy tekst model dostaje na wejściu, tym mniej przewidywalnie odpowiada.

Czy masz już bibliotekę, sprawdzisz jednym pytaniem. Otwórz nową rozmowę z agentem i zapytaj o coś, co jest w plikach, na przykład który cennik obowiązuje. Agent ma trafić do właściwego pliku i powiedzieć, skąd to wie. Jeśli zgaduje, to na razie masz stos.

Najpierw kontekst, potem integracje

Kontekst dzielę na trzy warstwy i buduję je zawsze w tej samej kolejności.

1. 1

   Pliki i materiały firmy

   Oferty, cenniki, arkusze, notatki i transkrypcje spotkań.

2. 2

   Procedury i instrukcje dla agentów

   Zapisany sposób pracy: jak korzystać z plików i czego pilnować.

3. 3

   Integracje

   Podłączenia do poczty, CRM-u i innych narzędzi firmy.

Pokusa jest taka, żeby zacząć od końca, czyli podłączyć agenta do poczty, CRM-u i wszystkiego, co firma ma. Tyle że agent podłączony tylko do poczty zna sam wątek. Poproś go, żeby odpisał klientce, a dostaniesz ogólniki, bo nie zna historii całej sprawy.

Agent, który najpierw dostał kontekst, widzi stan projektu, wcześniejsze ustalenia i transkrypcje ze spotkań, więc odpisuje konkretnie. Integrację dokładam dopiero tam, gdzie agentowi brakuje świeżych danych.

To, co powstaje, zostaje u Ciebie w zwykłych plikach

Zostaje pytanie, co z tego wszystkiego będzie Twoje za pół roku, kiedy zmienisz narzędzie albo skończysz współpracę z konsultantem.

We wdrożeniach, które prowadzę z zespołem Two Colours, wszystko, co budujemy, to zwykłe pliki na kontach i dyskach firmy. Działają w więcej niż jednym narzędziu, najczęściej w ChatGPT albo w Claude. Przy zmianie dostawcy trzeba czasem dopasować instrukcje i integracje, ale wiedza zostaje.

Do bazy wiedzy trafiają wnioski z dokumentów, a oryginały zostają u Ciebie. Klientom mówię to wprost: jak będziecie chcieli nas odciąć, wszystko zostaje z Wami.

Tę samą zasadę wpisałem w swoją usługę. Gdy skończymy współpracę, niczego nie zabieram i nic nie przestaje działać. Jak to wygląda przy danych Twojej firmy i Twoich klientów, przeczytasz w odpowiedziach na najczęstsze pytania.

Porządkowanie wiedzy daje więcej niż kolejna premiera

Wiem, wiem. Porządkowanie wiedzy jest mniej sexy niż kolejna premiera ;) Ale z klientami zawsze zaczynamy właśnie od tego i to daje najlepsze efekty.

Takiej biblioteki nie buduje się w jeden weekend. Bierzesz jedno zadanie, które i tak masz do zrobienia, robisz je z agentem i prosisz, żeby zapisał to, co ustaliliście. Od czego zacząć, kiedy nie masz w firmie programisty, opisałem we wpisie o pierwszym kroku z agentem AI: trzy foldery i jeden plik z instrukcją.