Trzy foldery i jeden plik. Pierwszy krok z agentem AI

Konta AI w firmie już są, a o agentach słyszysz, że potrafią więcej niż czat. Zostaje pytanie, co możesz zrobić sam, bez programisty i bez podłączania czegokolwiek do firmowych systemów. Moja odpowiedź mieści się w jednym popołudniu: trzy foldery, plik z instrukcją dla agenta, jedna procedura i dziennik.

Agent pracuje tak dobrze, jak miejsce pracy, które od Ciebie dostał. Skąd to się bierze, opisałem we wpisie o tym, czym agent różni się od chatbota. Żeby takie miejsce przygotować, nie trzeba kodu ani konsoli, czyli okna, w którym programiści wpisują komendy. Trzeba folderów z sensowną nazwą.

Pierwsze trzy foldery to sprawy, o których myślisz najczęściej

Jeśli zaczynasz, zadaj sobie jedno pytanie: o czym myślisz najczęściej i w jakie trzy kategorie możesz to włożyć.

Sam tak pracuję. Wszystko trzymam w jednym głównym folderze, który dzieli się na trzy światy: agencję Two Colours, drugi projekt, który rozwijam, i sprawy prywatne. Dlaczego trzy? Bo o tych trzech rzeczach myślę najczęściej. Więcej na start nie potrzeba.

W firmie te kategorie to zwykle działy, na przykład Sprzedaż, Klienci i Strategia. Folder jest dla agenta biurem. Ten sam pracownik w pokoju z teczkami ofert zajmie się ofertami, a w pokoju z fakturami fakturami. Tak samo agent uruchomiony w Sprzedaży widzi to, co leży w Sprzedaży, i zajmuje się sprzedażą.

Firma

• Folder: Sprzedaż
  • Plik: AGENTS.md instrukcja dla agenta
  • Plik: Cennik.md stąd agent bierze ceny
  • Plik: Szablon oferty.md
  • Folder: Oferty to, co już wysłaliście
• Folder: Klienci
• Folder: Strategia
  • Folder: Dziennik wpis po każdej rozmowie

Tej struktury nie projektuje się z góry. Na start wystarczą trzy foldery, a w nich pliki, które już masz. Kolejne działy dochodzą wtedy, kiedy pojawia się praca, która ich potrzebuje.

Kiedy zrobi się bałagan, układ może Ci zaproponować agent. Pod jednym warunkiem: zanim cokolwiek zaproponuje, ma Ci zadać przynajmniej trzy pytania pogłębiające. Bez nich ułoży folder pod firmę, którą sobie wyobraził.

Sam folder może leżeć na Twoim komputerze. Jeśli ma z niego korzystać zespół, połóż go tam, gdzie zespół pracuje na co dzień, na przykład na firmowym dysku.

Plik z instrukcją mówi agentowi, kim jest w tym folderze

Nowy pracownik pierwszego dnia dostaje teczkę powitalną. Agent dostaje to samo, tylko w pliku. W narzędziach do pracy z agentami taki plik nazywa się zwykle AGENTS.md, w niektórych CLAUDE.md. Nazwa zależy od narzędzia, a w środku jest zwykły tekst.

Człowiek przeczyta teczkę raz i zapamięta. Agent wczorajszego dnia nie pamięta, więc czyta ją na początku każdej pracy.

W tym pliku piszę, kim jest agent w tym folderze, na czym nam zależy, co ma robić, czego nigdy nie robi i gdzie czego szukać. Krótko, poleceniami zamiast sugestii. W folderze sprzedaży może to wyglądać tak:

# Sprzedaż

Pomagasz mi w sprzedaży: odpowiadasz
na zapytania i piszesz oferty.

- Oferty składasz z szablonu.
- Ceny bierzesz z cennika.
- Stawek nie zgadujesz, pytasz mnie.
- Nic nie wysyłasz bez mojej zgody.

Bez takiego pliku agent za każdym razem odkrywa folder od nowa. Otwiera pliki na chybił trafił i pyta o rzeczy, które powinien już wiedzieć.

I teraz ważna rzecz: ten plik żyje. Kiedy agent powtórzy jakiś błąd, dopisujesz jedno zdanie i błąd nie wraca. Dlatego nie próbuj napisać go od razu w całości.

Powtarzalną pracę zapisujesz raz, jako procedurę

Kiedy do zespołu przychodzi nowa osoba, robisz jej onboarding. Tłumaczysz, jak u Was przygotowuje się ofertę albo raport, i liczysz, że zapamięta. Agentowi zapisujesz ten proces raz, a każda nowa rozmowa zaczyna już od niego.

W narzędziach taki zapis nazywa się skill. To zwykły plik tekstowy: nazwa, opis, kiedy po niego sięgnąć, i procedura krok po kroku. W biurze powiedziałbyś po prostu „u nas robi się to tak”. Żeby taki plik przeczytać, a nawet napisać, nie trzeba umieć programować.

Zresztą ja tych procedur nie piszę z głowy. Robię zadanie razem z agentem i kilka razy go poprawiam. Kiedy wynik jest dobry, proszę, żeby to, czego się razem nauczyliśmy, zapisał jako procedurę. Tak powstał na przykład szablon ofert w Two Colours.

Bez procedury agent strzela jak ze śrutówki: dużo rozrzutu, w którym potem szukasz trafienia. Z procedurą działa jak snajper, przewidywalnie. Każde zapytanie przechodzi przez te same kroki, niezależnie od tego, kto w firmie uruchomi agenta.

Dziennik daje agentowi pamięć między rozmowami

Został jeszcze jeden problem. Agent w nowej rozmowie zaczyna praktycznie od zera. Nie wie, co robiliście wczoraj, chyba że gdzieś to zapisaliście.

Dlatego po rozmowie agent dopisuje u mnie wpis do dziennika, czyli do zwykłego pliku w folderze projektu. Wpis ma trzy części: kontekst, czyli nad czym pracowaliśmy, decyzje, które zapadły, i otwarte wątki. Kiedy wracam do tematu za tydzień, agent najpierw czyta dziennik, a dopiero potem odpowiada. W ten sposób buduję agentowi wspomnienia.

Żeby agent robił to bez przypominania, dopisz do pliku z instrukcją dwie zasady: „Zanim odpowiesz, przeczytaj ostatnie wpisy w dzienniku” i „Po rozmowie dopisz wpis: kontekst, decyzje, otwarte wątki”.

U nas w Two Colours każdy klient ma jeden wspólny dziennik. Piszemy do niego razem z zespołem i naszymi agentami, więc kiedy ktoś przejmuje projekt, nie musi nikogo wypytywać.

I najlepsze: tego dziennika prawie nie piszę. Dyktuję. Kiedy mówię, podaję pełny kontekst, a kiedy piszę, skracam.

Całość da się zbudować trzema poleceniami

Foldery, instrukcję i pierwszą procedurę możesz założyć ręcznie. Możesz też poprosić o to agenta. Po wystąpieniu dla właścicieli biur rachunkowych spisałem słuchaczom trzy polecenia, od których da się zacząć u siebie. Wrzucasz do folderu to, co już masz, na przykład stare oferty, cennik i notatki o tym, jak wyceniacie, i piszesz po kolei:

1. 1

   Najpierw plan

   „Przeczytaj materiały i zaproponuj strukturę. Niczego jeszcze nie twórz. Jeśli czegoś nie wiesz, zapytaj.”

2. 2

   Budowa etapami

   „Zrealizuj plan etapami. Po każdym etapie powiedz mi, gdzie zajrzeć.”

3. 3

   Procedura

   „To, co robimy powtarzalnie, zapisz jako skill.”

W pierwszym poleceniu najważniejsze są dwa ostatnie zdania. Agent ma najpierw przeczytać i zapytać. Jeśli w notatkach stoi jedna cena, a w cenniku inna, chcę usłyszeć pytanie, zanim cokolwiek powstanie.

Przy drugim agent buduje po kawałku i po każdym etapie mówi, gdzie zajrzeć. Zaglądam, czytam, poprawiam i dopiero wtedy zlecam kolejny etap. O tym, kto sprawdza pracę agenta i jak to robić, piszę osobno.

Trzecie polecenie wpisuję dopiero wtedy, kiedy jakieś zadanie przeszliśmy z agentem do końca i wynik był dobry.

Ile to trwa? Szkic struktury folderów to około 20 minut, pierwszy plik z instrukcją około 15, dziennik z pierwszym wpisem około 10, a pierwsza procedura od 30 do 45 minut. Tak rozpisałem ćwiczenia dla uczestników jednego z wystąpień. Pomiaru z firm za tym nie ma, więc traktuj te czasy jako orientacyjne.

Jedno zastrzeżenie o narzędziach. Agent, który pracuje na Twoim komputerze, sam czyta folder. W zwykłym czacie w przeglądarce te same pliki trzeba mu wgrać albo podpiąć. Dlatego wszystko, o czym tu piszę, to zwykłe pliki tekstowe: działają w więcej niż jednym narzędziu i nie znikają razem z jedną subskrypcją. Instrukcji „kliknij tu” celowo nie daję, bo takie rzeczy szybko się starzeją.

Porządki robi agent, przy okazji normalnej pracy

Pewnie myślisz teraz: fajnie, tylko kto to wszystko poukłada. Brzmi jak tydzień pracy na same porządki.

Ja takiego tygodnia nigdy nie wziąłem i nikomu go nie polecam. Porządki robi agent, przy okazji normalnej pracy. Kończę zadanie i mówię: odłóż to tam, gdzie powinno leżeć. Kiedy pojawia się coś nowego, pytam agenta, gdzie to położyć. On zna mapę całego folderu, więc proponuje miejsce, a ja tylko zatwierdzam.

Tego, co agent wie o Twojej firmie, nie buduje się przez weekend. Weź jedną rzecz, którą i tak masz jutro do zrobienia. Zastanów się, co agent musiałby o niej wiedzieć, zrób ją z nim i na końcu poproś, żeby sam zapisał, co ustaliliście.

Folderów też nie buduję na przyszłość. Kiedy zaczynam pracę nad czymś nowym, wtedy zakładam nowy folder.

Uczciwie: pierwsze zadanie zrobione z agentem zajmie Ci więcej czasu niż to samo zadanie po staremu. Tłumaczysz wtedy rzeczy, których nikt wcześniej nie zapisał. Przy następnym zadaniu one już w folderze są.

Kiedy folder stoi, doprowadź do końca jeden proces

Trzy foldery i jeden plik to dopiero miejsce pracy. Następny ruch to jeden proces doprowadzony do końca. Jak go wybrać, opisałem we wpisie o tym, od czego zacząć wdrażanie AI w firmie.

A folder będzie rósł razem z pracą. Dlaczego traktuję go jak majątek firmy, przeczytasz we wpisie Model wynajmujesz, kontekst masz na własność.

W ten sam sposób oddaję zresztą własną pracę. Plan ze sprintu strategicznego ląduje w folderze firmy, w plikach, z których od razu może pracować agent.

Obstawiam, że za kilka lat mój główny folder będzie najcenniejszą rzeczą na moim komputerze.